Przedawnienie roszczeń

W prowadzonej przez Kancelarię sprawie Sąd Rejonowy w Pile wyrokiem z dnia 2 marca 2018 roku po rozpoznaniu sprawy z powództwa easyDebt NSFIZ zasądził od pozwanych kwotę 21.300,00 zł oddalając powództwo w pozostałym zakresie, co oznacza, iż klienci Kancelarii nie są zobowiązani do zapłaty na rzecz powoda kwoty 202.116,99 zł, której to powód dochodził pozwem z dnia 6 marca 2017 roku

Kluczowe znaczenie dla osiągnięcia sukcesu miał podniesiony zarzut przedawnienia roszczeń.

Zgodnie z treścią przepisu art. 118 Kodeksu cywilnego, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. W niniejszej sprawie bezsprzecznym jest fakt, iż termin przedawnienia roszczenia liczy się trzy lata od wymagalności całej kwoty zadłużenia czyli od momentu wypowiedzenia umowy kredytu przez bank.

Bank wypowiedział pozwanym umowę kredytu w całości pismem z dnia 5 kwietnia 1993 roku,a zatem od tej daty należał liczyć trzyletni termin przedawnienia roszczeń dla podmiotów prawnych niebędących bankami – tj. m.in. dla powoda. Skoro zatem powód niebędący bankiem, a funduszem sekurytyzacyjnym złożył do sądu pozew o zapłatę dnia 6 marca 2017 roku oznacza to, iż jego roszczenie w tej dacie było już przedawnione.

To, iż na rzecz pierwotnego wierzyciela czyli Banku prowadzona była w oparciu o bankowy tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności egzekucja komornicza nie ma żadnego znaczenia dla kwestii przerwania biegu terminu przedawnienia względem powoda, z uwagi na fakt, iż nabywca wierzytelności jakim jest powód, nie będący bankiem, nie może powoływać się na przerwę biegu przedawnienia spowodowaną wszczęciem postępowania egzekucyjnego na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności – powyższą tezę uchwalił Sąd Najwyższy dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie o sygn. akt: III CZP 29/16.

W opisanej uchwale przyjęto, że w razie cesji wierzytelności przerwa biegu przedawnienia wywołana złożeniem wniosku o wszczęcie egzekucji na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zachowa swój skutek wyłącznie wobec tych cesjonariuszy, którzy sami mogliby posłużyć się bankowym tytułem egzekucyjnym. W pozostałych sytuacjach przerwę biegu przedawnienia uznaje się za niebyłą, zatem bieg terminu przedawnienia w stosunku do nabywcy wierzytelności określa się na zasadach ogólnych. Na wyjątkowy charakter BTE z tego punktu widzenia zwrócił także uwagę Sąd Najwyższy w uzasadnieniu powołanego postanowienia z dnia 26 października 2016 r. (III CZP 60/16). Jak stwierdzono, w wypadku tego tytułu należy przyjąć wyjątek od zasady ogólnej, zgodnie z którą nabywca wierzytelności przejmuje ją w takiej postaci, w jakiej przysługiwała ona zbywcy. Jeżeli podstawę przerwy biegu przedawnienia stanowiła czynność związana z BTE, skutki tej przerwy powinny zostać uzależnione od charakteru podmiotu, który nabył wierzytelność. Może on powołać się na przerwanie biegu przedawnienia przez cedenta jedynie wówczas, gdy sam mógłby posłużyć się w obrocie BTE. Przemawiają za tym stanowiskiem zarówno względy konstrukcyjne, jak i aksjologiczne, zasadnicze założenie, że bankowy tytuł w tym egzekucyjny, będąc szczególnym przywilejem, dostępnym jedynie wybranej grupie wierzycieli, nie może być stosowany w nadmiernie szerokich granicach, tj. służyć także innym podmiotom, którym ustawodawca nie przyznał możliwości posłużenia się tym instrumentem. Założenie to wzmacnia także argumentacja konstytucyjna, oparta na uznaniu przez Trybunał Konstytucyjny regulacji BTE za sprzeczną z konstytucją (wyrok TK z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. P 45/12, Dz.U.201, poz. 559). Orzeczenie to stanowi dodatkowy, silny argument za ujmowaniem wszelkich skutków BTE w wąskich granicach i ochronie tym samym w możliwie szerokim zakresie wartości konstytucyjnych, na które powołał się Trybunał.

W oparciu o powyższe twierdzenie Sąd Najwyższy w dniu 9 czerwca 2017 r. w sprawie III CZP 17/17 podjął uchwałę o następującej treści: Wniosek o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu nie przerywa biegu przedawnienia roszczenia objętego tym tytułem wobec cesjonariusza niebędącego bankiem.